W świecie boksu, gdzie narracje potrafią zmieniać się z dnia na dzień, Daniel Dubois i Fabio Wardley doświadczyli szybkiej transformacji wizerunku. Zaledwie dzień przed tym, jak publiczność i media wyniosły ich do rangi „wojowników” i „bohaterów”, usłyszeli pod swoim adresem znacznie mniej pochlebne określenie. Elliot Worsell zwraca uwagę na tę intrygującą dychotomię w ocenie zawodników.
Określenie „dzicy lokatorzy”, użyte wobec Dubois i Wardleya, padło z ust osoby, której własna pozycja w bokserskim środowisku jest w dużej mierze efektem przyjęcia właśnie tej „mentalności dzikiego lokatora”. Worsell podkreśla tę ironię, wskazując, że ktoś, kto sam skorzystał na podobnym podejściu, używa go teraz do krytykowania innych, aspirujących pięściarzy. Ta sytuacja rzuca światło na dynamiczne, a czasem hipokrytyczne mechanizmy rządzące światem boksu zawodowego.